พี่น้องเป็นกันบ้างรึเปล่า??

ทุกๆวันที่เราละหมาดกัน เราจะมั่นใจได้อย่างไรว่าละหมาดที่เราทำนั้นจะถูกตอบรับ
ในเมื่อความคูชัวอฺมันไม่มีเลย
ดุนยาจะเข้ามาวนเวียนเสมอในละหมาด
มันเหมือนเราละหมาดแค่ก้มๆเงยๆแต่ใจเราไม่ได้ละหมาดด้วยเลย
หรือเราทำด้วยความเคยชิน ไม่ได้มีจิตใจมุ่งตรงต่ออัลลอฮฺตะอาลาอย่างแท้จริง

ใครพอจะแนะนำได้บ้างว่า จะทำยังงัยดี ที่จะให้เราละหมาดด้วยจิตใจที่มุ่งตรงต่อพระองค์อย่างแท้จริง
เพื่อเป็นอามัลอิบาดะฮที่พระองค์ทรงตอบรับ เป็นอามัลอิบาดะฮที่มีคุณภาพไม่ใช่แค่ทำชุ่ยๆ